‘Tvivlaren‘ av Björn Afzelius
Ich troue nöd em gäishtliche, wän er überirdish wirbt.
Und ich ferlaa mich nöd uf d regierig, uf d macht da gib i nüüt druuf.
Wän immer macht ish im shpiil, säg ich: jez foorsicht, passed (guet) uuf!
wil d macht beruusht, d macht macht blind, und de mäntsh a de macht ferdirbt.
Refrain:
Ich tue zwiifle draa,
und ich gsee was ich gsee,
und ich wäiss was ich wäiss.
Uf s ghöörti (da) ferlaa-n-i mi nöd, uf d präss reagier i gshtöört.
‚Mistroue de leerer, wän s bringed daas, wo si sälber gèèrn hetid ghöört.
De politishe redner glaub i nöd, iri floskle füled bänd.
Au wort chönd mächtig sii, si bewürked, das sich hype und shitstorm ergänd.
Refrain:
Ich tue zwiifle draa,
und ich gsee was ich gsee,
und ich wäiss was ich wäiss.
Um d shpize wird kämpft, mit luug und betruug.
Wèèr no iishtaat für s gmäinwool chunt nöd zum zuug.
Shumle, falshes shpiil, jedes mitel ish rächt.
De gselshaft und de moraal, dène gaat s schlächt.
Ich ferlaa mich liebe uf handfeshts, drum: Us shtäi entshtaat e muur.
Wie bèrge, felse-n-und shtäi ghöört au s läbe zur simple natuur.
Und mängmaal fertrou i de mäntshe sogaar, mängmaal glaub i a diich,
und sho ish (e)s passiert, ich wird inkonsequänt, ferlaa dich drum nöd uf miich.
Refrain:
Du sölsh zwiifle draa,
und sölsh gsee was du gseesh,
und du wäish was du wäish.
10.08.2026